Ana Sayfa

Zamanın sustuğu o ince sızıda, adını saklar gece, hiç okunmamış bir yıldız yazısında.

Viran ettiler Gönlümün kâbesini Yıkıp gittiler bu cihanda cümlesini Ol mizanda yüreğimin her zerresini Senin hükmüne bıraktım Ya Rabbi

Ben bazı geceler kendime bile geç kaldım, Bir ömürlük suskunluğu üç beş söze bağladım. Herkes beni ben sanırken içimde kimler vardı, Ben aynaya her baktığımda bir çocuk daha ağlardı. Ne garip, insan büyüdükçe evi küçülürmüş, Bir zamanlar dünya olan şey, bir odada çürürmüş. Ben kimseye anlatmadım hangi yanımdan eksildim,

Hasret rüzgarları deymiyorsa tenine Özlem bulutları inmiyorsa yüreğine İtirafın bile olmuyorsa kendine Aşkı Sevda yı bilemeyişin zoruma gitti Dalga dalga yüreğini bana sor Bakta koca dünyayı buna yor Bir küçük sevgine kalbimi hor

Eğer bir gün başkasını seversen Olur ya onun için gözyaşı dökersen Benimle değil de onunla gülersen Girdiğin okyanusta boğulasın Girdiğin evlerden kovulasın Benden olmasa da Allah ından bulasın Sanmaki senin için asla huzur dilemem

ÇÜNKÜ ONA YÂR DEMİŞTİK Kalbimizi ona kilitlemiştik Ellerimizi ona kenetlemiştik Yıllarımızı onda bitirmiştik Kırılan sade kalbim olsaydı Sevdamın tek adı kalsaydı Kalbimde ki yerin inan dolsaydı

Bir dipsiz kuyudayım pusulam kayıp Girdiğim yollarımda yıllarım kayıp Yar beni düşünür mü acep hatrımı sayıp Daldığım hayallerim değil, hep ümit var içimde Kırktan sonra beklesemde nafile Ne yaşlandım ne genç tam bir cahile Bu yüreğim yıllardır sevdana hamile

Bir yola düştüm çetrefilli mi çetrefil Bu yolda olmak etti beni sersefil Seni Yaradana kurbanım eyleme beni sefil Mahrum edip terkedip gittin ya beni sen Yollar uzadıkça gönül ümidin keser Aşkına susamış gönül dağları ezer Deli divane gönül mecnun olmuş gezer

Gözlerine baktım ve açıldı perde. İz bırakan o tirat gülüşündü bende. Bir akşam güneşiyle kapanırken perde, Haykırıyor sinem: "işte son perde."

"Sürekli bir mutluluk arayışındayız. Her an her dakika mutlu olmayı beklemek hiç mantıklı değil. Neşeyi ancak üzüntüyü öğrendiğinde anlarsın. En yüksek doruklarda gezinen bizler, bazen en derin kuyulara da düşebiliriz. Bir denge var. Güzelliği de burada."

İnsan, kaçmak istediği zindanın mimarı olmayı ne zaman kabul eder? Dünyanın gürültüsünden, kırılgan bağlarından ve bitmek bilmeyen beklentilerinden yorulup kendi içimize çekildiğimiz o ilk anı hatırlayalım. Bir duvar öreriz kendimize; taşları sessizlikten, harcı ise yaşanmış kırgınlıklardan olan bir kale. İlk başlarda…

İnsan en çok, her köşesini kendi elleriyle ördüğü o sessiz kalenin içinde kaybolur."

Kırık bir aynadan sızan son ışık gibiyim, Dokunsan dağılacak bir sessizlik biriktirdim bir yanım hüzün bı yanım duruk.

Yarım kalmış bir şarkı gibi dökülür yapraklar, İçimde hiç çalınmamış bir gitarın sızısı var. Sustuğum ne varsa gecenin koynunda büyür, Adını bilmediğim yollarda ayak izlerim lle gizli.

Yok olmak üstadı; hiçlik ustası. Göster bana, nasıl oldu bu muhal?! Girdap kucağında rakkaseliği Bellemek mümkün mü, nasıldır bu hal? ​Çıldırtan ateşi yudumlamakta, Gargara etmekte gönül boğazın. Tortulu bir boşluk tadı damakta;

I'm done hidin', now I'm shinin' like I'm born to be We dreamin' hard, we came so far, now I believe

Arz edip ah ile arzuhalimi, Sükut makamına savdın ya beni. Kabzedip sinemde pürmelalimi, Dar-ı ülfetinden kovdun ya beni. Lüküs lambasıydım, esrârım yoktu. Alevim içimde;  zararım yoktu. Üç harfli olmaya kararım yoktu,

Sen bu kadar güzel değildin Süveyda. Sümüklü, kara kuru bir kızdın. Ve hatta seni... seni hep pespaye anardım. Gidip nerede pembeli, Cicili bicili, Silgisi kokulu kız varsa

Seni artık sevmediğimi düşünüyorum, Uzun tefekkürler nihayetinde. Oynak serbest piyasa şartları, Duş jelinin kırılgan kokusu, Bir kaç gezegenin retrograd nazı, Bu efkarı meşrû kılıyor bende. Seni sevmenin maliyeti arttı gönlümde. Hem ben başkasını sevsem,

Güllere küsmüşsün diye duydum, Üzülme gülüm, Arkadaşlar arasında bazen olur öyle şeyler. Bak hepsi pişman. Bir kara gül hariç hepsi dalından kopup geldi sana. Bir kara gül yürüyerek geldi ayaklarına.